De muziekkunst van het jachthoornblazen

De “Franse” jachthoorn (trompe d’Orléans) ontstond in Frankrijk als signaalinstrument bij de jacht te paard. Het koperblaasinstrument evolueerde intussen tot een volwaardig muziekinstrument. Zo wordt het o.a. in Vlaanderen gebruikt tijdens concerten of om ceremonieën of feestelijke evenementen zoals Sint-Hubertusvieringen op te luisteren.

De jachthoorn wordt geblazen in een formatie waarin meerdere jachthoornblazers in verschillende stemmen samenblazen. Ze brengen muziekstukken waarin de typische 6/8 cadans van jachtfanfares afgewisseld wordt met klassiekere ritmes en waarin fortés afgewisseld worden met de zachter geblazen radoucis. Het jachthoornrepertoire breidt nog steeds uit met nieuwe composities of door samenspel met andere muziekinstrumenten als orgel, orkest of koor.

Het instrument bespelen vraagt redelijk wat kracht en beheersing. Meerbepaald om de ingeademde lucht via de opgespannen lippen en het fijne mondstuk door het instrument te jagen en zo tot de gewenste toonhoogte, klankkleur, ritme en het nodige volume te komen.