Witteren: van rijk water naar golvend gras

In de negentiende eeuw voerde de Belgische staat het plan uit om in de achtergestelde Kempen grote delen van de ‘woeste’ gronden om te zetten in wateringen: grote oppervlakten geïrrigeerde graslanden of vloeiweiden. Hierbij werd een eeuwenoud bevloeiingssysteem, dat zijn oorsprong vond in Noord-Italië, toegepast. Een kanalenstelsel moest zorgen voor de aanvoer van kalkrijk Maaswater en voor transport. Hoofdader werd het kanaal Bocholt-Herentals.

De Watering van Lommel-Kolonie bleef hooi leveren tot in het midden van de twintigste eeuw, wanneer kunstmest en minder arbeidsintensieve technieken hun intrede deden.

Sinds 1979 herstelden vrijwilligers van Natuurpunt de bevloeiingsbedden en -greppels van 15 ha vloeiweide. Deze worden jaarlijks bevloeid op de oorspronkelijke, handmatige manier (“gewitterd”). De vloeiweiden zijn niet enkel cultuurhistorisch waardevol: door de aanvoer van kalkrijk Maaswater zorgen ze bovendien voor zeldzame natuur.