Wijnegems Mezevangen
Het mezenvangen was een volkse traditie in en rond Antwerpen en ook in het Waasland in de 19de en de eerste helft van de 20ste eeuw. Elk jaar begin oktober trokken groepen in stoet en begeleid met muziek naar 'den buiten' om mezen te gaan vangen. Deze vogels trekken rond die periode van Oost-Europa (Polen) naar Noord-Afrika om daar te gaan overwinteren. De mezenvangers - allen gekleed met een boerenkiel, een rood-witte bollekeszakdoek en wandelstok trokken er dus op uit met een uil als lokvogel en lijmstokken om de mezen te vangen. De vetste exemplaren werden opgegeten, de andere werden gekooid als zangvogel. Het was een volks gebeuren en de groepen mezenvangers kwamen allen uit de volkse wijken van Antwerpen en de omliggende gemeenten. Het mezenvangen ging ook gepaard met een traditioneel middagmaal en werd overgoten met de nodige drank.
De Wijnegemse Mezevangers, een mannenvereniging (vrouwen vervoegen de groep alleen als muzikant) is de allerlaatste vereniging die nog jaarlijks gaat mezenvangen. Het vangen van mezen is reeds lang verleden tijd, maar elk jaar op de eerste zondag van oktober gaat de groep, bestaande uit muzikanten en mezenvangers - gekleed met blauwe boerenkiel en pet, rood-witte bollekeszakdoek rond de nek gebonden en met een wandelstok) op bezoek in een andere gemeente om daar te verbroederen met meestal een muziekvereniging (harmonie, fanfare ...). Men vertrekt dan eerst voor een kleine rondgang via een tweetal cafés, lokalen door Wijnegem om dan naar de gastgemeente te trekken. Daar volgt een traditioneel middagmaal bestaande uit tomatensoep met balletjes, gekookte aardappelen met stoofvlees en savooi. Daarna trekt de stoet door de gemeente en wordt er verbroederd in een aantal plaatselijke lokalen. Het avondmaal is ook traditioneel: boterhammen met kaas en kop (hoofdvlees); daarna trekt men terug naar het Wijnegemse stamlokaal.
In 2014 bestonden de Wijnegemse Mezevangers 150 jaar en ter gelegenheid hiervan schreef Vik Werrebroeck, de voorzitter van de Wijnegemse heemkring Jan Vleminck, het boek '150 jaar Wijnegemse Mezevangers (1864 - 2014)' waarin het verhaal van het mezenvangen voor het eerst is gebundeld en historisch en heemkundig beschreven en daarnaast ook de geschiedenis van de Wijnegemse vereniging op zich.
Inzenders
- Viktor Werrebroeck
- Heemkundige Kring Jan Vleminck Wijnegem
Locatie
Jaarlijks in Wijnegem en daarna in een andere gemeente om te verbroederen.
Periode
Themadomeinen
Deel deze pagina
Meer weten of samenwerken?
Dit erfgoed werd toegevoegd door iemand die het een warm hart toedraagt. Wil je meer weten? Heb je een opmerking? Of zie je kansen in een samenwerking?
Werkplaats immaterieel erfgoed brengt je in contact met de inzender van deze praktijk.
Andere praktijken
Het feest van Queen Nikkolah
Cueca: Chileense muziek en dans in Brussel
De nacht van sinterklaas
Orkidea dabke
Genovevaprocessie Zepperen
Gerelateerde items
Bekijk alle artikels
Focus Vakmanschap
Focus Vakmanschap was een meerjarig samenwerkingsproject waarin erfgoedgemeenschappen, vakmensen, erfgoedprofessionals en een filmmaker samen onderzochten hoe film kan bijdragen aan de borging van immaterieel erfgoed.
Proeftuin: borgen met mondelinge bronnen
Hoe kan je mondelinge bronnen inzetten om immaterieel erfgoed te borgen? In deze proeftuin gaan we vanuit de praktijk van erfgoedorganisaties op zoek naar antwoorden.
De Vier Aymonszonen
Het Ros Beiaard en de vier Heemskinderen zijn alom bekend. Maar wat gebeurt er na de selectie van de Heemskinderen? Hoe word je een Heemskind en wat moet je daar allemaal voor leren? In gesprek met twee voormalige Heemskinderen ontdekten we er alles over.
Een dynamische, maatschappelijke rol voor musea
Naar aanleiding van het 'Intangible Cultural Heritage and Museums'-project, zoomden we in op musea die experimenteren met het borgen van immaterieel erfgoed. We focusten op een concrete case: de samenwerking van het MAS | Museum aan de Stroom met MAP | Mestizo Art Platform, de initiatiefnemers van het Mexicaanse herdenkingsfeest voor de doden op 'Día de los Muertos'.
Op de koffie bij een botanicus
Wat doet een botanicus? En welke kennis en vaardigheden horen bij dat beroep, “in zekere zin een ambacht”? Dr. Piet Stoffelen van Plantentuin Meise is gespecialiseerd in koffie en legde het ons uit. Daarnaast vertelt Saddam Shkair over de tradities en rituelen die bij een kopje Syrische koffie horen.
Voeg jouw erfgoed toe!
Deze website zet immaterieel erfgoed in Vlaanderen en Brussel in de kijker, in al zijn veelzijdigheid. Beoefenaars, liefhebbers, groepen en organisaties kunnen hier zelf hun erfgoedpraktijk beschrijven en delen. Ook jij!